Rond 1920 schrijft de opperrabbijn van Jeruzalem, Yosef Chajim Sonnenfeld, een brief aan de voorman van de seculiere zionistische wereldbeweging, dr. Chaim Weiszman, met o.a. de volgende inhoud:

… De geschiedenis heeft ons door de eeuwen getoond dat een vreedzaam samenleven met de Arabieren gemakkelijker te bereiken is dan met de Christenen. Een vreedzaam voortbestaan met de Arabische bevolking in Palestina is dan ook van levensbelang. Het kan best zijn dat de oprichting van een Joodse staat bij zal kunnen dragen tot een verbetering van de welvaart, onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur. Maar dat alles zal, in tegenstelling tot datgene dat dr. Weiszman propageert, de Arabische bevolking er niet van weerhouden om zich te blijven verzetten tegen een Joodse staat op dat grondgebied dat zij beschouwen als Arabisch land. De haat tegen de Joden zal slechts toenemen. In plaats dat een op te richten Joodse staat een oplossing zal bieden tegen het antisemitisme zal dit in de regio alleen maar toe gaan nemen.

Bron: Het Reformatorisch Dagblad
(Bovenstaand citaat maakt deel uit van een artikel van rabbijn Lody B. van de Kamp die laat zien dat bovengenoemde visie (>eerst de komst van de Messias, pas dan een eigen staat), de algemeen geaccepteerde visie was, binnen het toenmalige orthodoxe Jodendom.)

Mijn commentaar:
Hoe profetisch waren de woorden van Jeruzalem’s toenmalige opperrabbijn, nu zo’n 90 jaar geleden!

Zie ook: Zionisme en Holocaust